Onderweg naar Gramsh - 5

Vrijdag 17 mei 2013.

ALBANIE !!! We zijn in ieder geval die zoute plas over ...... vraag me niet hoe, want volgens mij zie ik groen-geler dan de vlag van ADO Den Haag ......


Sodemieter zeg, wat kan het spoken op die plas tussen Italie en Albanie !!! We hadden al in de gaten dat de wind flink aan het aantrekken was gisterenavond, maar vannacht heeft het aardig gespookt zeg; ik denderde nog net niet mijn hangmat uit. Sterker nog, ik heb me halverwege de nacht even aangekleed om te zien of ik nou aan het dromen was of dat het echt zo te keer ging buiten !!!

Maar met dat ik mijn linkerbeen in mijn uniformbroek hijs, donder ik tegen de douchedeur aan ...... en vriendje Bart ??? Die snurkt echt door alles heen ...... Nu maak ik me pas echt zorgen om hem !!! De afgelopen dagen heeft hij zowat zes kwartier in ieder uur geslapen, maar als hij hier gewoon doorheen slaapt ???

Eenmaal bij de deur naar buiten, u moet weten dat we op dek vier slapen ...... slaan de schuimkoppen tegen de deur aan en zie ik de horizon het ene moment een meter boven mij en het andere moment verdwijnt de horizon ver onder de reling ....... Het gaat dus echt tekeer !!! eek Dat kan er ook nog wel bij !!! Zitten we eindelijk op die boot en hebben we al twee dagen verloren, lijkt het er ook nog eens op dat we gaan kapseizen ook ...... Rap mijn bed in en bidden dat of de storm mag gaan liggen, of dat ik rustig mag slapen !!!
Ik heb redelijk geslapen daarna, maar de schuimkoppen op de golven vlak voor de haven van Durrus - Albanie geven te denken !!!

w-image 00001

Maar we zijn in het land waar we uiteindelijk een klein jaar geleden alles voor opgestart hebben !!! ALBANIE !!! Nu nog fff de douane door en dan richting onze vrienden in Gramsh ....... fff, sprak hij hoopvol ...... Eerst fff van de boot af ......

w-image 00002

....... en dan fff door de douane ....... Gelukkig worden we geweldig opgevangen en ondersteund door onze vriendin Alma, haar zwager (de lokaal commandant van Brandweer Gramsh) Miroshi, de regionaal commandant Brandweerregio Elbasan en een adjudant van de regionaal commandant !!! Aan Albanees sprekende brandweerlieden geen gebrek, maar ondanks dat duurt het toch nog zeker twee uur voordat we daadwerkelijk het haventerrein mogen verlaten. Ondertussen doen we even een kleine lunch ...... Pilav met Byrrek ...... NEE, (nog) geen Raki, want we moeten allemaal nog rijden ...... geloof ik cool. Die Raki komt echt nog wel de komende dagen !!!

w-image 00003

Als alle papieren goed zijn doorgelicht en akkoord zijn bevonden, kunnen we eindelijk Albanie in ....... en dat op vrijdagmiddag rond een uur of twaalf ....... Maar we zijn eindelijk waar we alles voor begonnen zijn; nog fff een ritje naar Gramsh en dan kunnen we helemaal los !!!

Dat ritje naar Gramsh wordt, hoe kan het ook anders ???, even uitgesteld, want de regionaal commandant heeft ons zojuist uitgenodigd om een gezamelijke lunch te nuttigen in Elbasan. De grootste stad in de brandweerregio waar Gramsh onder valt en waar hij dus de scepter over zwaait. We zetten onze vermoeidheid opzij en rijden mee naar Elbasan. Miroshi rijdt het eerste gedeelte van de rit mee om bij het verlaten van het douaneterrein niet nogmaals voor communicatiestoornissen te komen staan en heeft al snel een pet van ons gevonden ......
.
w-image 00004
Uiteindelijk verspreiden we ons over de diverse wagens die nu in colonne richting Elbasan rijden. Wat hier schijnbaar normaal is, is dat je met een "overheidsvoertuig" continue met blauwe lampen mag rijden, want als we vertrekken, gaan de zwaailampen op het dak van de brandweerwagen aan en die gaan pas uit als we het terrein van de kazerne van Elbasan op rijden.

Onze chauffeurs, Niels en Frans, weten niet hoe ze het hebben, want de wegen in Nederland zijn af en toe slecht (denken we .......), we hebben in Italie gereden daar zijn de wegen een keer of vijtien slechter, maar hier in Albanie gaat het met een factor honderd omhoog qua kwaliteit van het asfalt !!! Maar ik had jullie gewaarschuwd, toch ??? wink

Allereerst gaan we naar de Stacioni Zjarfiksave Elbasan (= Kazerne Brandweer Elbasan) en staan alle collega's daar, strak in het gelid, op ons te wachten. We brengen de groet en geven een ieder een hand en dan zwaaien de deuren van de kazerne open ....... en onze monden ook trouwens .......

w-image 00005
Hier staat, ondanks de leeftijd, prachtig materieel !!! Het wordt hier geweldig goed onderhouden en de collega's zijn helemaal trots om hun materieel te laten zien !!! Helaas is er (te) weinig tijd om wat uitgebreider te kijken en een praatje te maken, want de lunch wacht ....... Het "geleefd worden" is begonnen !!!

Snel in de auto's, de 3183 achterlatend op het kazerneterrein, en naar de lunch. Echt trek hebben we niet, maar ons is beloofd dat het een eenvoudige, kleine lunch is geworden ........ (Hou dat beeld even vast ......)
Maar na de derde gang, met evenzoveel gevulde glazen zelf gebrouwen wijn en uiteraard de niet te missen Raki, zitten we amper op de helft ....... Waanzinnig !!! We hebben het idee dat ze ons verwisselen met het hagelnieuwe Koningshuis van Nederland !!! Dit is te veel eer !!! We komen spullen brengen die in Nederland niet meer gebruikt worden ....... en dat is echt alles .......

w-image 00006

Mooi, het einde van het tafelen is in zicht, want de koffie wordt uitgeserveerd !!! Ik denk dat ik de komende week niet meer hoef te eten, of vanaf vandaag drie keer per dag ga sporten ...... Goeie morgen deze morgen ...... Het enige wat ik mis, zijn de bedienden die achter onze stoel staan om heen en weer te schuiven als we opstaan of gaan zitten ....... Veel te gek, maar geweldig om dit te mogen meemaken !!! Faleminderit !!! (Dank u wel, op z'n Albanees).

Achter Alma en Miroshi aan rijden we richting Gramsh en de inzittenden van de 3183 worden steeds stiller !!! Niet alleen het overweldigend mooie landschap, de giga-lunch van daar net, de staat van de wegen en de vermoeidheid slaan hard toe, maar ook het feit dat we eindelijk Gramsh naderen, doet ons stil worden van dankbaarheid en trots !!!

Als we de kazerne naderen begint de spanning ietwat toe te slaan !!! Het is ondertussen ruim na zes uur 's avonds, maar eten gaat er voorlopig nog niet in en we hebben afgesproken dat we de 3183 op het terrein van de brandweer van Gramsh zetten en dan naar ons slaapverblijf. Beetje bijkomen en wat slaap proberen te pakken, want vanaf morgenochtend gaan we aan de bak en het weer schijnt ietwat beter te zijn dan in Nederland ........ een graadje of 21 beter !!! Het beloofd morgen om en nabij de 30 graden te worden ...... Lekker !!!

Als ik mijn grote vriend Sajmir heb geknuffeld, krijgen we van hem de sleutel van het appartement waar we verblijven. De 3183 wordt afgegrendeld achter gelaten en dat op slot zetten is volgens ons geen overbodige luxe, want de collega's die nu de wacht hebben (twee man sterk !!!) zie ik er voor aan dat ze de hele nacht proberen om alle spullen alvast te gaan proberen ........ Wereldgasten !!! Heerlijk om ze weer te ontmoeten !!!

w-image 00007

Maar eerst ons bedje opmaken, douchen, een overheerlijke Raki (sterk spul, man !!!) naar binnen laten glijden, een afsluitende sigaar roken en dan slapen !!! Heerlijk slapen !!! Er dondert een geweldige last van mijn schouders als ik eindelijk mijn bed raak !!!Natën e mirë dhe nesër !!! (Welterusten en tot morgen !!!)