Staion 7; medical call

Zo rond 05:00 worden we eruit gedingdongd voor 'chest pains'; weer op een van de vele mobile home parks die 'Sun city' zoals het hier heet, rijk is.

Ter plaatse blijkt het te gaan om een oudere vrouw die inmiddels zelf het klappen van de zweep al kent, en bij de voordeur klaarstaat met haar ingepakte koffertje. De nytroglycerine (medische versie) staat overal in het huis. Hmmm, ja, vaste klant dus...

AMR is ook ter plaatse; zij weet al hoe ze op de brandcard moet stappen, dus opladen en rijden maar. Met 5 minuten zijn wij weer 'available' en gaan we terug naar de kazerne. Geeeeeuw, nog maar even een uurtje slapen denk ik.

Station 2; de uitrukken

Medic - Walk in - Hoge bloeddruk
Net als wij sporadisch een aanzegging in de kazerne krijgen, hebben ze dat hier ook. In dit geval is het een oudere vrouw die in de buurt was en zich niet goed voelde. Dat kan kloppen, haar bloeddruk was 244/112, hoog.

Ambulance komt naar de kazerne en mevrouw gaat mee.

Medic - Chest Pain
Maar het was niet waar je in eerste instantie aan zou kunnen denken (het hart).

Medic
We worden naar een school gedirigeerd, een van de leerlingen is onwel geworden.

Medic
Zwangere vrouw, 10 weken. Heeft hoge bloeddruk en is 5 keer eerder zwanger geweest, met 3 voldragen zwangerschappen.

Medic
Het volgende adres is een klein huisje aan een stoffig grintpad. De Engineer fluistert naar me: "Ruik je dat? Marihuana". Ik heb nog veel te leren. Ook hier wordt hoge bloeddruk geconstateerd.

Medic
Nu worden we naar een kliniek gestuurd. Een vrouw heeft al zes jaar last / pijn in de (onder)buik. Maar nu is het erg genoeg om 911 te bellen.....

Medic
Er ligt een man in de bosjes naast een tankstation. Er staat een winkelwagentje met 'inboedel' naast. De plaatselijke zwerver heeft te diep in het glaasje gekeken en wordt door de ambulance afgevoerd.

Fire
Eindelijk, een uitruk met de Truck. Wat in Leidschendam-Voorburg kan, kan hier ook. De rit was het spannendst. Dit adres zijn ze gisteren ook geweest. Nu is er afval achter het huis die brandt. De Engine kan het alleen af.

De Truck mag weg, ik krijg een rondrit door het verzorgingsgebied en we rijden langs diverse kazernes. We stoppen bij Station 91.

Medic
Staged for assault. Dat betekent ter plaatse gaan en even wachten tot de kust veilig is. Een politie auto verkent; en wij kunnen zonder inzet naar de kazerne terugkeren.

TC - ca. 3:00
Een Traffic Collission! Voordat we ter plaatse zijn met de Engine, worden we alweer teruggestuurd. Wij zijn niet nodig.

Brush Fire - ca. 4:00
Een melding van CHP (Californian Highway Patroll). Brush Fire. Ook voor deze melding zijn wij niet ter plaatse gekomen. Dank aan CHP voor het verstoren van de nachtrust.

Al met al een redelijk aantal calls (11), echter de inhoud van de niet Medic calls was 'teleurstellend'.

Station 86

Vanochtend verhuis ik naar station 86. Hier hebben ze een crew van 9 man. 4 op de ladder, 3 op de spuit en 2 op de ambulance. We komen laat in de ochtend aan, is alsof je van Voorburg naar Arnhem rijdt. We zijn nu in de desert, dus beetje warmer nog.


Wordt weer super gastvrij ontvangen. De spuit is weg naar een brandje en mijn uitrusting wordt in de truck neergezet; de ladderwagen dus. 's middags begint het met twee medic calls; niets ernstigs.



We gaan boodschappen doen en terug op de kazerne doen ze een theorie training in de vorm van discussie rondje over allerlei stellingen aangaande blustechnieken. Duidelijk wordt dat ook zij meer bezig zijn met risico-afwegingen, maar nog steeds gaan voor de aggresieve aanvalstechnieken.

Er wordt spaghetti voor me gekookt en vlak na het eten ga ik mee op de ambulance.

Omdat het hier zo heet is overdag, gaan ze 's avonds oefenen. Even met de ladder spelen en dus mocht ik helemaal naar boven klimmen.
Terug op the station krijg ik wat foto's te zien van de captain. Leuke brandjes hebben ze hier. Nu maar hopen dat deze shift nog wat te doen geeft.

De avond verloopt verder rustig en ik ga bijtijds naar bed. Ieder uurtje pakken, want ja ze hebben me hier een drukke dienst (gemiddeld 20 per etmaal) beloofd. We zitten hier in Indio, met veel spaanstalige inwoners en veel mobile homes. Het is vrijdagavond en dat betekend vaak barruzies die regelmatig met pistolen beslecht worden. We gaan het meemaken.

Om ca. 24.00 gaat het alarm; medic call.
Ik ben gewaarschuwd door Hans dat de lichten bij alarmering niet aangaan. Het is wel even wennen in het pikkedonker je sokken en broek van de grond vissen en dan ook nog de de snelste route naar de uitrukhal vinden, maar het lukt me om als eerste in de uitrukhal te staan. Mike & Matt (de paramedics) roepen 'are you coming with us Irene?!'. Ja wat dacht je, dit is misschien wel 'the call'. Dus ga ik achterin zitten en rijden ze weg.
Ter plaatse blijkt het te gaan om een vrouw die buikpijn heeft en zich misselijk voelt. Uit alle medicijnen blijkt dat ze nogal wat pijnstillers slikt en ze heeft vandaag weinig gegeten. De paramedics leggen uit dat dat misschien wel de oorzaak van haar ellende is. De bemanning van de engine die met ons mee zijn gereden hebben ondertussen de hartmonitor aangesloten en de bloeddruk gemeten. Alle waarden normaal. Het valt me op dat er met enorme rust gewerkt wordt. Ze blijven ook vriendelijk, al is het al snel duidelijk dat deze dame niets mankeert waarvoor wij zouden moeten komen. Met een vriendelijk 'I think you just wanted to talk to us hè?' nemen we afscheid en keren terug naar ons bed.

Een uurtje later gaan we er weer uit met de ambulance. Dit keer een vrouw die door haar man is toegetakeld. Gelukkig spreekt een van de firefighters van de engine Spaans, want er komt geen Engels woord uit.
De schade valt mee en ze wil niet mee naar het ziekenhuis voor controle. Er wordt wat bloed weggeveegd en haar kinderen krijgen een traumabeertje. Voor de ambu niets te doen.

De rest van de nacht geen calls meer. Helaas, maar ondanks dat een unieke ervaring.

Naar de woestijn

Vandaag met Captain Todd Williams een rondrit gemaakt door de desert om Irene en Hans naar een andere kazerne te brengen.

In de desert zijn nieuwe steden ontstaan zoals Palm Desert en Indio. Het is daar echt bloed heet (tot 40 graden) maar de luchtvochtigheid is laag, dus het is te doen. Irene hebben we afgezet op Station 68 in Indio; en daarna Hans op station 33 in Palm Desert.

De verwachting is dat ze een aantal uitrukken mee zullen maken, want het zijn de drukste kazernes van de CDF.

Heen zijn we via de Highway gereden en terug door de bergen. Ik schat op ongeveer 2000 m hoogte. Lekker cool daar; ongeveer 25 graden. De rit brengt ons al "snel" terug in Temecula omdat Todd's dochter ziek is en van school gehaald moet worden. Al met al zijn we vanmorgen om 06.45 gestart met met onze rondrit en zijn om 16.000 weer thuis bij Todd.

Snel zetten we de TV aan want er is een wildlandfire in het noorden. Live op tv zien de bergen iets ten noorden van Temecula in St Bernadino. Dit keer een wildlandfire in bossen met zeer grote bomen op mount Big Bear. Misschien dat Gerard weer een filmpje weet te vinden.