Station 73; rustig

De nacht is heel rustig verlopen, één uitruk om een uur of 02:00, dus best goed geslapen.

We zitten nu te wachten op transport naar onze laatste kazerne. Hans naar de woestijn (station 33) en ik naar station 1 in Perris, waar ik zeker meer te doen krijg dan afgelopen nacht.

Station 84: flooding

Even na middernacht worden we op weg gestuurd voor 'flooding'.

Het blijkt te gaan om een waterleiding die zo te zien spontaan gesprongen is; een vrolijke fontein van een meter of 5-6 hoog wacht op ons.

We zoeken ons het apezuur; overal in de buurt zitten putjes met water afsluiters, maar het is niet duidelijk welke waarvoor dient. We draaien ze dus telkens dicht; als de fontein niet minder wordt draaien we hem weer open.

Uiteindelijk vindt de captain het winnende putje en de fontein wordt gereduceerd tot een klein straaltje. Op dat moment komt het waterbedrijf aan; zij krijgen de eer om een gat te mogen graven, en het probleem definitief te verhelpen.

Wij weer naar bed....

De zwarte weduwe

Tijdens onze nachtelijke zoektocht naar de waterkraan, stoot 1 van de collega's mij aan. Hij wijst een klein zwart spinnetje aan; een paar centimeter groot.

Het blijkt te gaan om een 'black widow'; een spinnensoort waarvan de beet dodelijk kan zijn voor de mens.

Goooooh, dat is leuk om te weten zeg; terwijl wij verder gaan om met onze blote handen in donkere putjes waterkranen dicht te draaien....

Station 7; de oude

Op station 7 staat een 'oud lijk' als autospuit; een Ford uit de 70er jaren. Hun mooie glimmende nieuwe (koosnaam 'the princess') staat namelijk in Perris voor reparaties.

In eerste instantie heb ik zoiets van 'wat is dit nou ?' Het ding heeft zelfs nog een 'open cab'; je zit achter op bankjes die eigenlijk gewoon in de buitenlucht zitten.

Maar eigenlijk heb ik het prima naar mijn zin; zo lekker in die 'autospuit cabrio'. In dit klimaat is het heerlijk, in de zon en in de wind... Wel word ik van achteren zowat gebakken; wij zitten boven de motor en met al dat gescheur heen en weer is die inmiddels goed warm. Dus zo moet een ei zich voelen, als je het kookt...

Later die nacht kom ik overigens tot de conclusie dat een 'open cab' om 5:00 's morgens wel weer koud is. Over de intercom vraag ik Jeremy of de airco achterin wat lager mag; aan het gelach te horen moet ik maar gewoon mijn 'turnout gear' als deken over me heen trekken.

Stukjes video van dat voertuig; ook vanuit 'achterin in de open cab':

Nogmaals; dit is een reserve voertuig wat alleen gebruikt werd omdat hun eigen voertuig in de garage staat.

Het is ook wel duidelijk dat zo'n intercom systeem op dit soort voertuigen helemaal geen luxe is. Het zijn lawaai bakken; met de intercom kan je (ook achterin) comfortabel onderling praten; en meeluisteren met wat de alarmcentrale zegt.

In het eerste deel van het filmpje vertrekt de truck van 76 op weg naar het volgende verkeersongeval; dit is namelijk gefilmd op de locatie van dit incident, en de truck was in eerste instantie ter plaatse gekomen om ons te assisteren bij de reanimatie.